Wspomnienia „Odczarowując Francję” stanowią zbeletryzowaną formę rozrachunku ich Autora z wszystkim, co spotkało go i co poznał w kraju nad Sekwaną. Impulsem do ich napisania były wielokrotne, wielomiesięczne pobyty Autora w tym kraju w ramach rządowych misji badawczych. Napisane w konwencji reportażu, pół serio, pół żartem, są relacją ze stopniowego demitologizowania francuskiej rzeczywistości i samych Francuzów. Pokazują różne jej aspekty, zwłaszcza fragmenty codziennego życia, kultury i zwyczajów przez autoironiczne okulary przybysza ze Wschodu. Tocząc potyczki z realiami, próbuje się w nich odnaleźć. Pozwala to na stopniowe odkrywanie, że nie wszystko tu jest złote i błyszczące.