„Klasa Pani Czajki”, pisana współczesnym stylem, ale z tradycyjnym przesłaniem, przypomina najlepsze książki dla młodzieży starej pisarskiej szkoły Niziurskiego czy Bahdaja, w nienachalny sposób i z dużą dawką humoru przekazującej nieprzemijające wartości, takie jak przyjaźń czy honor.

Bohaterów „Klasy Pani Czajki” poznajemy na początku pierwszej klasy i śledzimy ich losy przez trzy burzliwe gimnazjalne lata. Różni ich wiele – zainteresowania, stan majątkowy, uroda i temperament. Łączy jedno – wszyscy są uczniami klasy, której wychowawczynią jest polonistka Barbara Czajka – osoba surowa, ale bardzo sprawiedliwa.

Mocną stroną książki jest autentyczność poruszanych problemów młodzieży, wiarogodna typologia postaci i młodzieżowych zachowań, dająca młodym czytelnikom możliwość pełnej identyfikacji. Pokazany w książce punkt widzenia młodych ludzi na szereg problemów, również społecznych, czyni z niej forum wymiany poglądów nastolatków i antidotum na życiowe bolączki.
Istotną rolę pełni też umiejscowienie fabuły na Saskiej Kępie w
Warszawie, z precyzyjnym określeniem miejsc, w których rozgrywa się
akcja, co nadaje wartko toczącej się historii swojskości i lokalnego
kolorytu. Humor i typowy młodzieżowy folklor dodatkowo atrakcyjniają
książkę, czyniąc z niej lekturę „do czytania”.