„Dom wdowy” Julity Szpilewskiej to książka bardzo romantyczna, optymistyczna, o wierze w człowieka oraz ku pokrzepieniu serc. Jest rok 1995, krótko po wojnie domowej w byłej Jugosławii. Rada, młoda, ale doświadczona przez życie kobieta, straciła w czasie tej krwawej wojny to, co najbardziej kochała, czyli męża i synka. Najlepszym sposobem na samotność jest kontakt z drugim człowiekiem, dlatego też Rada przygarnia pod swój dach bezdomnych przyjaciół. W powieści Julity Szpilewskiej dom spełnia bardzo ważną rolę, nie tylko jako miejsce, do którego się wraca, ale również rolę duchową wszyscy bohaterowie poszukują swego miejsca na ziemi.