Jeśli każdy akt twórczy może stać się pomnikiem minionej chwili, a poezja jest sztuką ocalania pamięci, jak również wszystkich codziennych i niecodziennych obrotów rzeczy w realnym świecie i w naszej wyobraźni, to wiersze Henryka Wrożyńskiego są artystyczną iluminacją tych możliwości. Są dowodem na to, że poeta, penetrując splątane z własnym  istnieniem wątki historii, osiąga harmonię w miłosnym oglądzie świata i godność czułego i uważnego uczestnika jego dziejów. A to w poezji liczy się najbardziej. – Adriana Szymańska