Wiersze Doroty Gołaszewskiej to subtelna liryka osobista, wracająca – dziś, w czasach dystansowania się poezji od formuły „bezpośredniego zwierzenia” – do dobrej, uznanej tradycji. – JAROSŁAW KLEJNOCKI

Kiedy czytam te wiersze, czuję przede wszystkim wdzięczność: że mogę wejść (a może tylko zajrzeć?) do świata ich bohaterki. – ANDRZEJ MARKOWSKI